Seçkin Viktorya ailelerinin korkunç standartlarına göre bile, Bensons korkutucu bir yerdi. Ailenin patriği Edward Benson, vaadli çalışma alışkanlıklarıyla üstlerin görüşlerini alması ve reformcu tutkuları astları kölelik hiyerarşisine tonoz atmıştı. Kraliçe Victoria, 1883'te Anglikan Kilisesi başkanı Canterbury'nin
Public Agent başpiskoposluğunu atadı. Edward'ın karısı Minnie, herkese mükemmel bir uyum sağlamıştı. Ağır olduğu yerde ihale, konuşmasıyla tanınan sıcak bir hostesdi. En önemlisi, Edward'ın dini inancı eşitti. Bir arkadaşın ciddiyetle telaffuz ettiği gibi, Minnie "Tanrı kadar iyiydi ve Şeytan kadar akıllıydı" dedi.
Edward ve Minnie Benson'ın
Public Agent beş yetişkin yavrusunun her biri kamusal hayatta kendilerini ayırdı. Arthur Benson, Cambridge Üniversitesi'ndeki Magdalene Koleji'nin ustası olarak çalışmış, Edward Elgar'ın ilahisi "Umut ve Zafer Dünyası" na olan sözlerini yazmış ve Kraliçe Victoria Victoria'nın mektuplarını yayınlamakla görevli olarak görevlendirilmiştir. Kardeşi Fred, bugün, İngiliz vilayet hayatının özelliklerini iyi eğlendiren hicivli Lucia romanları serisi için (2014'te ikinci kez televizyonda yayınlanan BBC) tanınan, çok satan bir yazardı. Kızkardeşi Margaret, ülkedeki arkeolojik kazılara öncülük eden ve bulgularını yayınlayan ilk kadın olan Mısırlı bir öncü oldu. Ailenin mürtedi bile, en küçük kardeşi olan Hugh, Roma Katolikliği'ne dönüştürülmüş olsa da, manyetik bir vaiz gibi düşünüldü ve kardeşleri gibi hızlı bir şekilde satan kitapların yazılmaz bir yazarıydı. Hepsi, 200'den fazla cilt aile tarafından yayınlandı.
Örnek bir Viktorya ailesi, ya da öyle görünüyor. Fakat Charles Dickens'in en sevdiğim edebi cihazlarından birini ödünç alalım ve içinde bir göz atmak için Benson evinden çatıya çekelim. 1853'tür. Edward 23 yaşında, yakışıklı, kararlı ve önceden umut verici bir kariyere başlamıştır. Dizindeki törpü kuzeni Minnie, hoşnutlukla çocuksu bir 12 yaşındadır. Edward, nişanlarını kapatmak için Minnie'yi öptü. 40 yılda bir bekleyin, tekrar çatıyı kaldırın ve yetişkin Minnie, Edward'ın davetiyesinde Bensons'la yaşayan bir önceki başpiskoposun kızı olan Lucy Tait ile evlilik yatağına sıkıştı buluyoruz. Minnie ve Lucy'nin Edward'ın ölümünden üç yıl sonra taşınan Sussex evinde Minnie'nin kız arkadaşı Margaret, Mısırlılar tarafından onun samimi bayan arkadaşıyla birlikte yaşıyorlardı. Benson çocukları için de, evli üç kişinin ve çağdaşların hiçbiri, erkeklere karşı duydukları romantik duygularını iyi anlamıştı, muhtemelen hiç bir zaman üzerinde durmadı. Bensons, Simon Goldhill'in o ince, akıllı defterinde, aslında çok queer bir ailede yazdığı gibi.
Modern cinselliğin icadında ve esnasında yaşamak nasıldı?
Victorialıları, çocuklarının ve torunlarının kendilerine yüklediği cesur, prudish stereotiplerin cezaevinden kurtarmak, birkaç on yıldan uzun zamandır araştırmacıları işgal eden bir projedir. Cambridge'deki profesör Goldhill, bu çaba için fikirli bir katkı üretti. Ancak cinsel ve toplumsal cinsiyet heterodoksluğunun kendi zamanları için daha da fazla yankı buluyoruz - belirsizlik yeni sınır ise - Bensons'un bize tarih öncesi hakkında ne söyleyebileceği. Şu ana kadar gösterilen queer tarihinin büyük bir kısmı "homoseksüel" ve "heteroseksüel" arasında kesin olarak tanımlanan kategorilere göre nispeten yeni:
Public Agent 20. yüzyılın sonlarındaki cinsel coğrafyada parlak çizgiler ortaya çıkarak ikili bir seçim ortaya çıktı.
Victorialılar için durum çok daha akıcıydı. Bir kadının başka bir kadına olan romantik ilgisi, evlilik için mükemmel bir hazırlık olarak görülebilir. Erkekler arasındaki cinsiyet suçtur (Britanya'da lezbiyenlik kanun önünde görünmezdi), aynı cinsiyet arzusuyla tanımlanan pek de homoseksüel bir kimlik yoktu. 1950'lerin başlarına kadar bir erkek, "anormal" herhangi bir şekilde düşünmeden kendine başka bir adamla cinsel ilişki kurabilir; bu da sözde puf veya kraliçe olarak adlandırılan kadınsı kıyafet veya davranıştan uzak durduğu sürece. Benson çatısını kaldırmak şu soruyu sormaktır: Modern cinselliğin icadından önce ve sırasında yaşamak nasıl bir şey miydi?
Benson'daki evdeki tüm işlerin, kendi hassasiyetlerimize karşı en çekingen olanı, Edward'ın Minnie ile romantizmidir. Edward, annesinin ısrarlığına rağmen, karısını minnie 18 yaşına gelene kadar ertelemeye karar verdiği halde sadece 11 yaşında oldu. Edward, bir çocuk gelinini seçerken, aynı zamanda tutkulu olarak da hesaplıyordu: Birkaç tane olurdu Evlenmek için yeterli parası olmadan yıllar önce geldi ve burada gelecek karısını kendi dindar gereksinimlerine uydurma fırsatı buldu. Minnie onun yerine, kızgınlıkla memnuniyet duymaya hevesliydi.
Hakimsizlik, hoşnutsuzluk uyumu uyandıran, ayrıntılı bilgi için verilen moody, Edward karikatürize bir Viktorya dönemi patriyosuydu. Çocukları ondan korkuyordu. Oğlu Fred şöyle yazıyor: "Çocuk kalpleri kadar hafifçe kuvvetlendirilmiş pozisyonlara dayanacak kadar ağır silahlar getirdi." Minnie, Edward'ın zorbalığına katlandı, hırslarını ağırladı, depresyondayken onu rahatlattı, yüksek büro bürosunun talep ettiği konukların ordularını eğlendirdi ve bazen de sağlıksız bir durumla karşılaştı.
Ancak
Public Agent başpiskoposun evliliğinde, kadınsı kabulün basit bir hikayesinden çok daha fazlası vardı. Minnie'nin diğer bayanlarla samimi dostlukları sık sık romantizm içine girdi, bunlardan biri - Bayan Hall'la - kocasından ve altı çocuğundan (yedi ay ila 11 yıl arası) uzakta Almanya'ya bir gezi uzattı, yarım yıl. Viktorya dönemi kadınlarının kadın dostluklarını yürüttüğü abartılı olmayan dillere bile izin vermek için Minnie'nin en sevdiği kişilere yazdığı mektuplar aralıksız bir şekilde romantikti: "Perşembe ve cuma günü orada birlikte otururken, bana sahip olabiliyordum, ya da ben, Kalbim'in Sevgilisi'ne sahip oldunuz mu? Öpüştüğümüz gibi birbirlerini tuttular "dedi. Aynı kadına gönderilen bir mektup da" Hakikaten sevgilim, gerçek aşkım, bakın, ben gerçek aşıksınız, gerçek aşkınız. "
Edward Benson eşinin diğer kadınlara olan özlemlerini açıkça anlamış ve bir dereceye kadar kabul etmiştir. Konu gizli olarak değil çift tarafından tartışıldı. Edward Minnie'yi bu heyecanlar hakkında birlikte dua etmeye diz çöktürdü. "Ah, kocamın acısı, neye bulaştığını, ne kadar sevecence, nazikçe" diye yazdı yıllar sonra bir dergide. Elbette Edward, 15 yaşındaki karısı Lucy Tait'i Benson ailesiyle birlikte yaşamak için davet etti. Edward'ın cömertliğine ve "evlilik aşkının dolgunluğuna ve gücüne" saygı göstererek Minnie, cinsel ve manevi özlemlerini uzlaştırmaya çalıştı. "Aşk Tanrı" olgusuna inanmaya başladığında, fiziksel ifade olmadan tutku olabilirdi -ama onun yanında yatan Miss Tait'le birlikte yatak "kendi hata bölgesi" olmaya devam etti.
Bunların hepsi şaşırtıcı geliyorsa, Goldhill
Public Agent için bu nokta tam da bir nokta. Viktorya döneminde ahlaki kesinlikler olduğu gibi mutlak, yine de ailelerde en saygın olanlarda bile, romantik ve cinsel konularda belirsizliklerin çoğuna izin verildi. Minnie ve Edward'ın evlilikleri - "karışık, hassas, sevecen ve derin bir şekilde kararlı", Goldhill'in anlattığı gibi - kadın sevgisinin yanında. Doğru, Benson evliliğindeki zorluklar her iki tarafta da bir miktar acı çekti ve çocuğunu aileleri birbirlerine karşı duygularının ehemmiyeti konusunda şaşkına çevirdi. Fakat onun hesabına Goldhill, Bensons'un karmaşıklıklarını düzeltmeye çalışmaz.
Chicago Basın Üniversitesi
Yakın bir tarihte biyografik açıdan çalışan en iyi yazarlar gibi (birçoğu biyografinin kurallarını ve kesinliklerini kullanmaktan kaçındığı gibi), okuyucularını bilinmeyen ve yöngüdümsüz bir dünyaya daldırmak için konularının iç çatışmalarını kullanıyor. Bensons'u geriye dönük ve antakronik olarak bastırılmış eşcinseller ailesinden teşhis etmiyor. Bunun yerine, "konvansiyonel bir hayatın geçitleri ve sıkıntıları içinde" ortaya çıkabilecek sapkınlıklar ve barınma konularında duruyor. Goldhill, Bensons'un eşzamanlı soruşturma ve durdurma konusundaki tüm başarılarını, Birçoğu aile ilişkilerine ayrılmıştır.
Bensons'un anılarsal gayreti olağanüstüydü: Arthur'un yasaklanan babasının iki sayfalık, 1000 sayfalık biyografisinden Fred'in üç ciltlik anıya ve babasının ölümünden sonraki annesinin yaşamı hakkındaki kitabından Hugh'nun otobiyografik düşüncelerine. Ve bu sadece ailenin çıktısının bir örneğidir (Arthur'un günlükleri 180 cildine kadar çıktı) ve ailelerin hayatında en çok özgürce çalıştıkları romanları dışarıda bırakıyor. Yine de, Bensons'un gayreti, esas olarak, Goldhill'in notuna göre, rezervi için dikkati çekiyordu.
Arthur'un biyografik çığlığı, august ebeveyniyle nasıl hissettiğine dair neredeyse hiç bir şey ifade etmedi: "Yüreği ve zihni hala benim için gizemli bir sır olarak kaldı ve hala kaldı." Arthur'un romanlarından birinde, aksine, Arthur adlı küçük bir çocuk Bahçeye gömdüğü bir kağıt hurdasında "Papadan nefret ederim" yazıyor. Bensons'un yaşlı büyüleyici evliliği hakkında Arthur ve Fred eşit derecede katlanılamazdı. Fred, Minnie ve Edward'ın neredeyse sıradan bir ses çıkararak babasının 11 yaşında bir kız çocuğunu "küçük otantik bir Viktorya dönemi aşk hikayesi" olarak nitelendirdiklerini anlattı. Arthur, evlilik gerilimlerini kabul ederken, kısıtlı bir yalınlığa maruz kaldı. Minnie evlendikten sonra, "Babamın iddia ettiği sevginin kalitesini tam olarak sağlayıp sağlayamayacağı konusunda belirli bir korku yaşamaya başladı" yazdı.
Her şeyden önce, ailenin iki ana hatıratçısı olan Arthur ve Fred, seks konusunda kafaları vardı. Bugün, özgürce yaşamak için cinsel yönelimleri ve toplumsal cinsiyet kimliklerini adlandırıyoruz; Itiraf, kurtuluş biçimidir. Buna karşılık Bensons, Goldhill'in "oldukça dolaylı bir dolaylılık" terimini yetiştirmiştir. Onların suskunluğunu anlamanın bir yolu, kendisini yanlışlıkla varolan bir queerness olarak nitelendirmektir. Arthur'un davasında, bu çelişkili bir şekilde yeterince uzun süredir ve birçok ciltte takdir hakkının uygun bir açıklaması gibi görünüyor.
Virginia Woolf cinsel belirsizliğin aşınmasına yakındı.
"Herkes bu sayfalardan hayatımın güzel bir resmini çekebileceklerini düşünebilir, ancak öyle değil," diye ekledi Arthur, günlüklerinde "dikkatle kilitli ve korunan güçlü odasında" bulunduğunu belirtti. Bakımında oğlanlarla olan duygusal dostlukların zevkleri üzerine genişlemesine rağmen, yüzme banyosundaki bronz gövdelerden hoşnut ama tabii şehit düşen her şeyi süpürüp platonik sınırlarını titizlikle kontrol etti. Arthur, "bir erkeğin bedenindeki bir kadının ruhuna" sahip olduğunu merak etti mi? Eşcinsel terimi para birimi haline gelmiş olsa da, 1924 yılına kadar, onu öldürmeden bir yıl önce kullanmamıştır. Ve Fred'i konu alan teorik bir konuşmadan sonra, Fred'le birlikte kullandığı zaman, "homoseksüel cinsel soru" kelimesini, aşina olmayı öneren bir şekilde yazdı.
Ancak Arthur'un güneşli kardeşi Fred'in hangi kaynağı olduğu gerçeği anlamanın başka bir yolu var. Fred, I. Dünya Savaşı sonrası dünyayı (1940'da ailenin son üyesi olarak) geçiren yeni durumlarını görmek için yaşamış olsa da, tuhaf bir şekilde Viktorya dönemi mirasına da sadık kaldı. Fazilet'i gördü -ve belki daha da önemlisi, yardımcının-rezerv. Bir kişinin mahremiyetinin temelini attı. Söylenilmeyen ve adlandırılamayan şey, eylem için bir serbestliğe izin verdi.
Fred'in annesinin evliliği konusundaki esrarengiz yargısı karakteristik: "Evlilik bir hata yapmış olsaydı, dünyadaki evlilikler başarıya ulaştı mı?" 1930'da yazan Fred, çok üzgün olan "Viktorya reticences and secrecies" 'in giderek savunması gerektiğini düşündü. Itiraf dönemi. Aynı yıl "kârlı ve ihtiyatlı" davrandılar. Aynı yıl,
Public Agent Virginia Woolf (kocası ve bayan sevgilisi vardı) cinsel belirsizliğin aşınmasına üzüldü. Fred Benson'ın aksine, Viktorya döneminde yetiştirme konusunda hassastı ama homoseksüel ve heteroseksüel arasındaki ikili ilişki katılaştığından dolayı, ne kaybolduğunu görebildi: "İnsanlar yanlış anladığı yerlerde, düşündüğüm gibi, bu son derece daraltıcı ve adlandırılmış bu çok kapsamlı ve geniş kompozit Tutkularını savuşturdu-onları sürükleyerek onları ekranlar arasında dolaştırdı. "
Belirsizlik ve orta-şiddetli ilişki tekrar etrafa yuvarlandığında, kaçınılmaz olarak Viktorya döneminden daha farklı görünüyorlar. Bensons, kimlik yapı taşlarından sonra gelen milyonlarca kelimeyi harcadı. Bugün, Edward, Minnie ve çocuklar Facebook'a giriş yapacak, tercihlerini pangender'ten sade-vanilya cis'e kadar geniş bir hazır menüyle yapacak ve sonuçlarını "arkadaşlar" ordusu ile paylaşacaktı. Bütün bunların ironisi, homoseksüel haklara yönelik kampanyanın toplumsal düzen için ciddi bir tehdit olarak görüldüğü zaman, hiçbir gey özgürcünün düşünebileceği bir şeydir. Viktorya döneminin akışkanlığı ile yeni binyılın hızla çoğalan cinsel ve cinsel kimlikleri arasında saklanan 20. yüzyılın sonlarına doğru düzgün gay paradigması kesinlikle eski moda hatta belki de biraz hantal görünüyor.
